همه بچه طهرون

بیمه در ایران باستان

محسن طالبی — Tue, 14 Dec 2010 18:50:46 GMT

در آن زمان کیقباد نماد شاهی بود که تمام ایران به فرمانش بودند. یکی از این فرمانها پرداخت بیمه به آسیب دیدگان بوده است. در زمان پادشاهی کیقباد اگر کسی دچار آسیب می شد یا خانه اش آتش می گرفت یا کشتزارش با خشکسالی بی ثمر می ماند باید به او تاوان یا بیمه داده می شد.

بیمه مردم در ایران از دوره کیقباد (حدود پنج هزار سال پیش) آغاز شده است. در این دوره اگر کسی دچار آسیب می شد باید به او تاوان یا بیمه داده می شد که به بیمه تاوان و به بیمه شدگان دریغمندان می گفتند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اقتصاددان- پادشاهی کیقباد برابر دوره ای است که در ایران پادشاهیهای کوچک (ملوک الطوایفی) پدید آمده بود. ایرانیان در آن زمان دریافتند که زیر یک درفش و یک حکومت مرکزی بودن بسیار بهتر است و در برابر دشمنان یارای مقاومت بیشتری دارند به همین دلیل از میان خود یک شاه انتخاب کردند که بر بقیه حکومت می کرد و شاهنشاه خوانده می شد.
در آن زمان کیقباد نماد شاهی بود که تمام ایران به فرمانش بودند. یکی از این فرمانها پرداخت بیمه به آسیب دیدگان بوده است. در زمان پادشاهی کیقباد اگر کسی دچار آسیب می شد یا خانه اش آتش می گرفت یا کشتزارش با خشکسالی بی ثمر می ماند باید به او تاوان یا بیمه داده می شد.
دریغمندان همان آسیب دیدگان بودند
فریدون جنیدی نویسنده کتاب "حقوق جهان در ایران باستان" به خبرنگار مهر گفت: در بررسی اشعار شاهنامه و کتاب اوستا به این مسئله پی بردم که از دوره کیقباد به کسانی که دچار خسارت یا آسیب می شدند تاوان تعلق می گرفت.
جنیدی بیان کرد: در کتاب اوستا به کسانی که تاوان دریافت می کردند "دریغو بیو" نام داده اند که ترجمه آن به زبان فارسی "دریغمندان" است.
وی ادامه داد: گزارندگان اوستا به خوبی دریافت نکرده اند که معنای دریغمندان چیست بنابراین در همه جا از این واژه استفاده کرده اند درحالی که برگردان این کلمه در زبان فارسی درویشی به دریوزگی و گدایی نیز تعبیر می شود و مهمتر آنکه گدایی کردن در ایران باستان یکی از ننگها و گناهان به حساب می آید.
جنیدی بیان کرد: طبق نوشته های کهن از جمله اوستا و شاهنامه فردوسی، تاریخ بیمه به دورانی دورتر از هخامنشیان یعنی حدود 4800 تا 5000 سال پیش مربوط می شود. با این حال هنوز در مورد بسیاری از مناطق ایران مانند خوراسان، اسپهان و ... مطالعه و کاوش نشده است تا بتوان گفت اسنادی وجود دارد که نشان دهنده قدمت بیشتر پرداخت تاوان باشد.
نویسنده کتاب "حقوق جهان در ایران باستان" بیان کرد: غربی ها همیشه فکر می کردند که بیمه یا تاوان در ایران باستان از زمان هخامنشیان بوجود آمده است اما این گمان اشتباه است، چون آنها نوشته های ایرانی مانند اوستا و کتابهای پهلوی و شاهنامه را نخوانده اند و تنها به گل نوشته های هخامنشی اکتفا کرده و تصور کرده اند که تمامی کارگران و مهندسانی که به ساختن کاخ ها و ... مشغول بودند بیمه می شدند.
بیمه همگانی، سوانح و عمر در ایران باستان
وی با بیان اینکه کیقباد طبق اشعار شاهنامه فرمانهای مختلفی را برای پرداخت تاوان به مردم آسیب دیده اعلام کرده است گفت: طبق این فرمان می توان به آن کس که کار می کند و از کار کردش توشه بدست نمی آورد از محل درآمد پادشاه کشور روزی داد. این فرمان برای همگان صادر شده و می توان گفت امروزه به این فرمان کیقباد بیمه همگانی می گویند.
پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی تصریح کرد: درایران باستان برای همه افرادی که دچار پیشامدهای نابه هنگام یا ناهنجار می شدند نیز تاوان (بیمه سوانح) پرداخت می شد.
جنیدی می گوید: میزان پرداخت بیمه به اندازه میزان خسارت وارد شده به آن شخص در نظر گرفته می شد.
وی افزود: طبق اشعار شاهنامه تاوان نه تنها به کسانی که دچار سوانح و بلایایی طبیعی دچار شده بودند بلکه به کسانی که خانه یا اموال آنها هم به سرقت رفته بود تعلق می گرفت.
به گفته این پژوهشگر، از زمان کیقباد برای آنان که در جنگ آسیب و سختی می دیدند بیمه حوادث یا تاوان در نظر گرفته می شد. همچنین بیمه عمر هم از انواع تاوانهایی بود که به بازماندگان فرد فوت شده تعلق می گرفت. حتی این پاسداری تنها از مردمان نبوده است بلکه جانوران پیر نیز تا پایان عمر از پرورش کارفرمایان خود برخوردار بوده اند.
جنیدی، پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی در کتاب خود با عنوان "حقوق جهان در ایران باستان" مستنداتی درباره فرمان کیقباد در مورد پرداخت تاوان ارائه کرده است.

گفته هایی درباره اینده مبارزان سایکیک.......؟

محسن طالبی — Sun, 12 Dec 2010 17:53:52 GMT

حدود بیست سال پیش در بسیاری از جوامع غربی، علی‌الخصوص جوامع علمی و خبری شایعاتی داغ بر سرزبان‌ها بود که خبر از مبارزانی می‌داد که سلاح‌شان چیزی نبود جز توانمندی‌های باطنی آنها. اخبار و پیشگویی‌هایی دربارة ابرسایکیک‏ها، جاسوسی از طریق افراد سایکیک و قابلیت‌های فراروانی آنها، مشاهده از راه دور، جنگ‏افزارهای فراروانی و کنترل ذهن بوسیلة پدیده‌های فراروان‌شناسی. بدون شک این مطالب در آن زمان گیج‌کننده به ‌نظر می‌رسیدند و تصور به حقیقت پیوستن چنین نظریاتی که عنوان می‏شد، وحشت‏انگیز بوده‌اند...
اما با همة این اوصاف، امروزه شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهند این شایعات و پیش‌گویی‌ها از مرز میان علم واقعی و علم تخیلی فراتر رفته و بسیاری از آن‌ها که روزی خیالی بیش بنظر نمی‌رسیدند، به واقعیت پیوسته‏اند. هم‌ اینک اخطاری که در آن روش‌ها دربارة خطر به‌کارگیری نیروهای سایکیک ‌داده شده، واقعیت یافته است. «صرف بودجه‌های کلان، ایجاد آزمایشگاه‌های بسیار مجهز، محرمانه شدن تحقیقات، جذب افراد مستعد از سراسر جهان به مراکز تحقیق در برخی کشورها، اشارات کنترل نشده برخی از رهبران سیاسی به دانش و ابزار آن، اعترافات برخی از دانشمندان مشهور به واقعیت‌های مربوطه، نشانه‌هایی از آنچه در پشت پرده می‌گذرد، دارد. بطور مثال چند سال پیش یکی از دانشمندان برجسته آمریکایی پس از اختلاف نظرهایی که با سازمان سیا داشت، در مطبوعات آمریکا اعلام کرد که سیا بیش از دویست هزار نفر از سوژه‌های سایکیک را در اختیار دارد و در بسیاری از عملیات‌ سیا در سطح جهان از این افراد به ‌صورت مشورتی یا اجرایی کمک گرفته است». همه و همة این اطلاعات تأکیدی ا‌ست بر واقع شدن پیشگویی‌هایی که دربارة آیندة به‌کارگیری از نتایج تحقیقات فراروانی شده‌‌اند که البته آن پیشگویی‌ها نیز بیانی‌ بوده از آنچه که عیان است.
*********
«دَن مِری‏وِدِر، ستارة موسیقی راک، قدرت‏های حیرت‏آور سایکیک خود را کشف نمود. «سفرهای ذهنی خروج از جسم» او باعث فاش شدن پایگاه‏های شوروی و آمریکا برای تکوین تسلیحات مرگبار سایکیک گردید. اکنون روسیه بدنبال اوست. آمریکا یکی از ژنرال‏های سایکیک خود را برای جستجوی او گسیل داشته است. در نظر سوداگران جنگ، او نهایت یک اسلحة رعب‏آور است، اما این اسلحه در مخفیگاه عجیب و وحشتناک منتظر است و برای آیندة دنیا نقشه می‌کشد».
این کلمات قسمتی از تبلیغات پشت جلد داستان حیرت‏آوری موسوم به «ستارة آتش» نوشتة «اینگوسوان» است که اولین جنگ روانی جهان را تعریف کرد. با این که این اولین داستان کوتاه او بود اما سوان در بازار ادبیات تازه ‏وارد نبود. او بیست و چهار کتاب دیگر دربارة موضوعات سایکیک و نیروهای ماورائی نوشته است. از این حیث، یقیناً ستارة آتش داستانی منحصر بفرد است. زیرا این کتاب را یک ‌سایکیک غیرمعمولی دربارة یک سوپر‌سایکیک نوشته است. به گفتة خود سوان، این داستان به همان اندازه که جذاب است، اخطارآمیز هم محسوب می‌شود.
اینگوسوان از نژاد افراد نادری ا‌ست که در بیش از یک مورد، صاحب توانایی‏های سایکیک هستند. او نه تنها از قدرت‏های فراروانی (در دو شاخه اصلی در علم فراروان‌شناسی یعنی ادراک فراحسی و روان جنبشی) بهره‏مند است بلکه به علت سابقة علمی‏اش می‌تواند با بی‏طرفی دربارة قابلیت‏ها و بینش نافذ خود بنویسد و توضیح دهد. در حقیقت این افکار سوان است که تا این اندازه کتاب ستارة آتش را مسحورکننده ساخته است. از این نظر شاید بتوان گفت که کتاب او یک داستان تخیلی نیست، چرا که بر اساس تجربیات وی به عنوان یک سایکیک و یک محقق سایکیک، نوشته شده است.
آیا یک فرد سایکیک تعلیم دیده قادر است ذهن خود را صدها مایل دورتر از بدنش متمرکز کرده و اسرار پایگاه‏های نظامی را دیده و گزارش نماید؟ یا در ذهن طراحان سوق‏الجیشی دشمن نفوذ کند و یا حتی با نیروی روان جنبشی‌اش بتواند رایانه‏هایشان را دستکاری نماید؟ به عقیدة سوان، این‏ها امکانات واضحی هستند و پاسخ این سؤالات، موضوع اصلی کتاب اوست. قهرمان اصلی کتاب یک جاسوس سایکیک‌ است. سوان اشاره می‌کند که فراروان‏شناسان از خود سؤال می‏کردند که کاربردهای عملی پدیده‏های فراروانی چه می‌تواند باشد و به ‌همین دلیل نیز فکر این که بتوان افراد سایکیک را در عملیات مخفیانة جاسوسی به کار گرفت، چندان هم بیهوده نیست. در واقع، موضوعی که این چنین با حرارت در کتاب ستارة آتش بیان شده، بر مبنای پژوهش‏هایی‌ است که سوان شخصاً در عرض چندین سال در مؤسسة تحقیقاتی استنفورد با آن‏ها سر و کار داشته است.
و اما «سوان» چه نظری دربارة کتاب و پیامش دارد؟
در ماه می سال 1978، هنگامی که سوان برای تبلیغ ستارة آتش به لس‌آنجلس آمده بود، با او دربارة کتابش مصاحبه‌ای انجام شد. اینگوسوان که وَجَنات با هیبتی دارد و غیر از این که فردی سایکیک و هنرمندی برجسته است، شخصیتی جذاب و صراحتاً بدگمان و حرّاف نیز هست. صراحت لهجة بی‏محابای او نیز در تضاد با صدای آرام و لهجة غربی‏اش است.
اولین سؤالی که پرسیده شد، سؤالی واضح بود. «چه میزان از داستان شما بر اساس تجربیات سایکیک شخص شماست؟»
سوان که گویا منتظر چنین سؤالی بود پاسخ داد: «تقریباً همة آن. البته تنها مورد تخیلی آن، طرح اصلی، شخصیت‏ها و شدت نیروهای سایکیک آن است. اما در این کتاب هیچ چیز بدون مدرک و فرضیه‏ای علمی بیان نشده است و برای نوشتن آن به خوبی تحقیق شده است».
البته هم‌چنان که قبلاً اشاره شد، توطئة ستارة آتش دربارة جنگ‏افزار سایکیک است. این کتاب تنها یک شیوة منحصر بفرد داستانی نیست، چرا که بسیاری از نظریه‏پردازان وقایع آینده گمان می‌کنند که جنگ بعدی، جنگی سایکیک خواهد بود و حتی دربارة نقشه‏های جنگی یک چنین رؤیارویی، سناریوهایی نیز ساخته و پرداخته‏اند. آیا می‌توان با موفقیت، ذهن تحریک شده را همچون اسلحه‏ای به کار گرفت؟ آیا جاسوسی سایکیک می‌تواند جای ردا و خنجر جاسوسی «ماتاهاری»گونه را در طی دو جنگ جهانی بگیرد؟ این‏ها سؤالاتی هستند که بسیاری از نویسندگان علمی ـ تخیلی گذشته و نظریه‏پردازان کنونی وقایع آینده مطرح می‌کنند. اما این موضوعات را هیچ‌یک، به اندازة سوان در داستان‌هایشان نپرورانده‌اند.
از سوان که مشتاق صحبت دربارة این احتمالات بود، سؤال شد: «آیا شخصاً فکر می‏کنید که مبارزات جنگ بعدی در سطوح سایکیک و نظامی صورت پذیرد؟». سوان توضیح داد: «فکر می‏کنم هم‌اینک در مراحل پیشرفتة این جنگ قرار داریم. روند وقایع در طی سال گذشته و پی‌ بردن به ‌این ‌که شوروی (سابق) نیز مشغول چنین پژوهش‏هایی ا‌ست و این حقیقت که دیگر استفاده از بمب‏های نوترونی و اتمی در روی زمین میسر نیست، ما را به این فکر می‏اندازد که به ‌جای بناها، بدن‏ها، لشکرها و نابودی آن‏ها، ذهن آدمی هدف مطلوب خواهد بود.
کنترل انسان‏ها از طریق کنترل ذهن، این روزها بسیار مورد تحقیق قرار گرفته و البته این خود، مرحله‏ای از تسلیحات سایکیک است. در حال حاضر حضور افراد استثنائی و سایکیک‏های فوق‏العاده قدرتمند، دیگر ضروری ا‌ست».
تشریح این احتمالات از سوی سوان، بی‏اختیار انسان را در این اندیشه فرو می‌برد که آیا آدم‏های عادی کوچه و بازار این اخطارها را نیز علمی ـ تخیلی تلقی خواهند کرد. اما این تنها سوان نیست که می‏پندارد ما به زودی خود را در میان جنگی سایکیک خواهیم یافت. بلکه دیدگاهی تقریباً مشابه از جانب «دوآن الگین» ارائه شده است. وی که نظریه‏پرداز وقایع آینده است، یکی از اعضاء انجمن تحقیقاتی استنفورد و از موفق‏ترین افرادی ا‌ست که دارای قدرت مشاهده از راه دور هستند. الگین پیشگویی کرده، از آن‏جا که به‌نظر می‏رسد ما همگی صاحب و دارای توانمندی‏های فراروانی هستیم، احتمال می‌رود تا دهة 1990 جنگ فراروانی داخلی میان صاحب‏ قدرتها نظامی ـ صنعتی کشورمان و گروهی چریکی از رادیکال‏های سایکیک روی دهد. این اشخاص رادیکال از پدیده‏های فوق طبیعی برای ایجاد اختلالات ذهنی در بین فرماندهان برگزیدة دشمن استفاده خواهند کرد و برای خراب‏کاری در رایانه‏ها، ماهواره‏ها و سیستم سلاح‏ها، نیروهای سایکوکینتیک را به کار خواهند برد. الگین نیز مانند سوان عقیده دارد که ارتش پیشاپیش اقدام به پژوهش‏های محرمانة فراروان‌شناسی کرده است.
پیشگویی‏های الگین با باور کلی داستان ستارة آتش و نقش احتمالی که قهرمان سایکیک آن در جنگ بزرگ بعدی خواهد داشت، هماهنگ است. این که پیشگویی‏های دو متفکر نظریه‏پرداز مستقل دربارة آیندة سایکیک به یک نحو متحول شده باشد، نگران‏کننده به‌نظر می‏رسد و همان‌طور که سوان توضیح داد: «جنگ هسته‏ای دیگری ممکن نیست. قدرت‏های جهانی بسیار در موازنه قرار داشته و سیستم‏های دفاعی بیش از اندازه خودکار شده‏اند. حملة هسته‏ای یکی از کشورها باعث نابودی همه چیز خواهد شد، چرا که اقدامات تلافی‏جویانه در پی ‌خواهد داشت. از این رو کاملاً واضح است که قدرت‏های نظامی باید روش‌های جنگی جدیدی را ابداع کنند و یکی از این روش‌ها کنترل ذهن است که مستقیماً به پدیده‌های فراروانی ختم می‌شود».
از سوان سؤال شد: «به عقیدة شما کتابتان بیش‏تر تخیلی است، یا هشداردهنده و پیش‏بینی ‏کننده؟»
پیدا بود که سوان دربارة این سؤال بسیار اندیشیده بود، لذا چنین استدلال کرد: «ظاهراً اثری تخیلی ا‌ست، اما کتابی ا‌ست که بر اساس تجربیات شخصی نوشته شده و احتمال وقوع حوادث آن زیاد است. منظورم این نیست که جنگی سایکیک نظیر آنچه در کتاب گفته شده رخ خواهد داد. احتمالاً این‏گونه نخواهد شد. به عنوان مثال، دَن مری‏ودر که یک سوپرسایکیک است، از نیروهای فوق‏العاده‏ای به عنوان یک فرد برخوردارست اما شواهدی وجود دارد که در آینده، گروهی از افراد سایکیک تشکیل خواهند شد که وقتی با یکدیگر کار کنند به مثابه همان نیروی سوپرسایکیک خواهند بود. ما شواهدی بر تأیید این فرضیه در دست داریم که وقتی عده‏ای افراد سایکیک با یکدیگر و گروهی به کار می‏پردازند، مجموع انرژی‌های فراروانی آنها و نتایج حاصله، بیش از نتایج کار به صورت فردی‌ است. اگر زمانی موفق به یافتن روش تعلیم پدیده‌های فراروان‌شناسی شویم، باید انتظار داشته باشیم که یک فرد تعلیم یافته بتواند کارهای بزرگی انجام دهد. اما آنچه امیدوار به یافتن آن هستیم یک ابرسایکیک واقعی است که آن هم گروهی از افرادی‌ است که با یکدیگر کار می‌کنند».
برای هر فرد منطق‏گرایی، بعید به نظر می‏رسد که علی‏رغم وجود پدیده‌های فراروان‌شناسی، این پدیده‌ها‌ آن ‏چنان مهار بشوند که ارتش بتواند در جنگ آتی، روی استفاده از آن‏ها حساب کند. بسیاری از فراروان‏شناسان، هرگز به شواهدی تجربی برنخورده‏اند که توانمندی‏های سایکیک برای منافع عملی مورد استفاده قرار گرفته باشند، مگر در موارد نادر و تحت شرایطی بسیار مناسب. اما یک نظریه‏پرداز، به هیچ وجه نمی‌تواند این احتمال را رد کند که روزی ممکن است نیروهای یک ابرسایکیک به گونه‏ای متحول شود که از هر آنچه سابقاً دیده شده فراتر رود، و یا عده‏ای از محققین آینده بتوانند راهی برای مهار مؤثر پدیده‌های مافوق ‌طبیعی به دست آورند.

کلاغ و طوطی

محسن طالبی — Sat, 11 Dec 2010 13:47:11 GMT

کلاغ و طوطی هر دو زشت و سیاه آفریده شدند. طوطی اعتراض کرد و زیبا شد کلاغ هم راضی به رضای خدا بود
اکنون طوطی در قفس است و کلاغ آزاد...........

مطالب جالب

محسن طالبی — Sat, 11 Dec 2010 13:34:30 GMT

١-به کودک فال فروشی گفتند چه میکنی ؟ گفت: به کسانی که در امروز خود مانده اند فردامیفروشم...............

٢-دوری پایان عشق نیست ،انگار لطیف ترین غم دنیاست.

٣-اگر روزی ترکت کردند بدان که با تو بودن لیاقت می خواهد (چارلی چاپلین)

۴-صبر کردن دردناک است وفراموش کردن دردناک تر ولی از این دو دردناک تر این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش

۵-خاطرمان باشد شاید سالها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم آن غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود.

۶-چه دیر می فهمیم زندگی همان لحظاتی بود که زود سپری شدنش را آرزو می کردیم

٧-کودکی خورشید را در دفتر نقاشیش سیاه کشید تا بدر کارگرش زیر نور آفتاب نسوزد

همه چیز وهمه جا از طهرون ما

محسن طالبی — Sat, 11 Dec 2010 11:07:41 GMT

تهران در قدیم روستایی نسبتا بزرگ بود که بین شهر بزرگ و معروف آن زمان، شهر ری و کوهپایه‌های البرز قرار داشت. اولین بار نام آن در ذکر زندگینامه ابوعبدالله حافظ تهرانی متولد ۱۹۰ ق. آمده است. این منطقه در زمان سلسله صفوی به علت این‌که بقعه امامزاده سید حمزه جد اعلای صفویه در نزدیکی حرم شاهزاده عبدالعظیم قرار داشت و تهران نیز دارای باغ‌های خوش آب و هوا بود، مورد توجه قرار گرفت. در سال ۹۶۱ ق. شاه تهماسب نخستین باروی تهران را احداث نمود. کریمخان زند به مدت ۴ سال تهران را مرکز حکومت خود قرار داد و در محوطه ارگ بناهای جدیدی احداث نمود. آغا محمدخان در سال ۱۲۰۰ ق. برابر نوروز ۱۱۶۴ خ. تهران را به پایتختی برگزید و در همین شهر تاجگذاری کرد. با گزینش این شهر به پایتختی روند گسترش کمی و کیفی آن متحول شد و در مدت ۲۲۰ سال جمعیت آن از حدود ۱۵۰۰۰ نفر در سال ۱۱۶۴ خ. به بیش از ۷ میلیون نفر در سال ۱۳۸۴ رسید و وسعتش از حدود ۴٫۴ کیلومتر مربع به بیش از ۷۳۰ کیلومتر مربع افزایش یافت.[۵] تراکم جمعیت در تهران بین ده هزار و هفتصد تا بیش از یازده هزار نفر در هر کیلومتر مربع برآورد می شود که بنابر آمار نخست شانزدهمین شهر پرتراکم جهان است. [۶] [۷] شهر تهران در کوهپایه‌های جنوبی رشته کوه البرز در حد فاصل طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۲ دقیقه شرقی تا ۵۱ درجه و ۳۶ دقیقه شرقی، به طول تقریبی ۵۰ کیلومتر و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه شمالی تا ۳۵ درجه و ۵۰ دقیقه شمالی به عرض تقریبی ۳۰ کیلومتر گسترده شده است. ارتفاع شهر در شمالی‌ترین نقاط به ۱۸۰۰ متر و در جنوبی‌ترین نقاط به ۱۰۵۰ متر از سطح دریا می‌رسد. تهران از شمال به نواحی کوهستانی و از جنوب به نواحی کویری منتهی شده در نتیجه در جنوب و شمال دارای آب و هوایی متفاوت است. نواحی شمالی از آب و هوای سرد و خشک و نواحی جنوبی از آب و هوای گرم و خشک برخوردارند.[۵]

ساختار اداری ایران در تهران متمرکز شده است. تهران به ۲۲ منطقه و ۱۱۲ ناحیه (شامل ری و تجریش) تقسیم شده است. نماد شهر تهران برج آزادی است. برج میلاد نیز نماد دیگر آن به حساب می‌آید.[۸]
پیشینه
میدان توپ‌خانه در دهه ۱۹۵۰ م.
اولین نقشه شهر که در سال ۱۲۳۷ تهیه شده و تهران را در دوران صفویه و اوایل قاجار نشان میدهد.تا پیش از کشف تمدن قیطریه و همچنین کشف آثاری در تپه‌های عباس‌آباد، گمان می‌رفت پیشینه تاریخی این شهر به همان آثار یافت شده در حوالی شهرری محدود می‌شود، ولی اکتشافات باستان‌شناسی در تپه‌های عباس‌آباد، بوستان پنجم خیابان پاسداران و دروس، نشان داد تمام آبادی‌های ناحیه تاریخی قصران، دوره‌ای درخشان از استقرار اقوام کهن و خلاقیت‌های فرهنگی را پشت سر گذارده‌اند.

پس از حمله مغولان به ری و تخریب این شهر، تهران بیش‌ از پیش رشد یافت و عده‌ای از اهالی آواره ری را نیز در خود جای داد و مساحتش در این دوران به ۱۰۶ هکتار رسیده بود.

نخستین بار، شاه طهماسب اول صفوی در ۹۴۴ ق. هنگام گذر از تهران باغ و بوستان فراوان این شهر را پسندید و دستور داد تا بارو و خندقی به دورش بکشند، این بارو که ۱۱۴ برج به عدد سوره‌های قرآن و چهار دروازه رو به چهار سوی دنیای پیرامون داشت، از شمال به میدان توپ‌خانه و خیابان سپه، از جنوب به خیابان مولوی، از شرق به خیابان ری و از غرب به خیابان وحدت اسلامی (شاپور) محدود می‌شد، مساحت تهران در این دوران به ۴۴۰ هکتار رسید.
در دوره شاه عباس اول (۱۰۳۸-۹۹۶ ق.) پل، کاخ و کاروانسراهای زیادی بنا شد، دربخش شمالی برج و باروی شاه تهماسبی، چهارباغ و چنارستانی ساخته شد که بعدها دورش را دیواری کشیدند و به صورت کاخ (کاخ گلستان) و مقر حکومتی درآوردند.

در دوره حکومت آقا محمدخان قاجار، تهران به پایتختی برگزیده شد، روز یکشنبه ۱۱ جمادی‌الثانی ۱۲۰۰ ق. هم‌زمان با عید نوروز آغا محمد خان قاجار در خلوت کریم‌خانی تاج سلطنت ایران را بر سر گذارد و تهران را به عنوان پایتخت این کشور معرفی کرد.[۹]
نام تهران
تهران در ۱۸۳۸در مورد وجه تسمیه تهران اختلاف نظر زیادی وجود دارد، پاره‌ای از پژوهشگران «ران» را پسوندی به معنای دامنه گرفته‌اند و شمیران و تهران را بالادست و پایین‌دست خوانده‌اند. برخی دگر تهران را تغییر شکل یافته «تهرام» به معنای منطقه گرمسیر دانسته‌اند، در مقابل شمیرام یا شمیران که منطقه سردسیر است و همچنین عده‌ای بر این باورند که سراسر دشت پهناوری که امروز تهران بزرگ خوانده می‌شود در میان کوه‌های اطراف، گود به نظر می‌رسید و بدین سبب «ته ران» نام گرفت.[۹]

روستایی که پیش‌درآمد شهر تهران بوده است، پیش از اسلام نیز وجود داشته اما پس از اسلام به‌تدریج نام آن معرب گردیده و از تهران به طهران تبدیل شده است اما جغرافیدانان معروف آن روزگار نیز به املای تهران اشاره نموده‌اند. هم‌زمان با جنبش مشروطه که تغییرات زیادی در ادبیات و نگارش زبان فارسی به وجود آمد، رفته‌رفته املای تهران رواج یافت و پس از تاسیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و تاکید آن بر املای تهران، املای دیگر (طهران) کاملا منسوخ شد.
جغرافیا و آب‌وهوا
از دید زمین‌شناسی محدود بودن دیرباز تهران به کوه از شمال و کویر از جنوب عامل تمام ویژگی‌های مهم جغرافیایی این شهر است. ویژگی‌های تهران:

وجود سه ناحیه طبیعی (کوه، دامنه و دشت) و نوع خاص اختلاف ارتفاع در پستی و بلندی‌ها
زلزله‌خیزی و وجود گسل‌های فعال در آن.[۵]
آب‌وهوای حدوداً معتدل و مرطوب تحت تاثیر کوهستان در شهر، و گرم و خشک در اطراف
تفاوت آب‌وهوای شمال و جنوب در زمستان
وارونگی هوا در زمستان
وجود رودخانه‌ها و منابع متعدّد آب
اختلاف نمای تهران در نقاط مختلف بر اساس عوامل جغرافیایی، اقتصادی، فرهنگی و تاریخی است. شهرداری، وزارت کشور و مخابرات هر کدام تقسیم‌بندی خاصی از مناطق مختلف تهران دارند.

محله‌های قدیم تهران
ارگ · بازار · پاچنار · پاقاپق · پامنار · چاله‌حصار · چاله‌میدان · خانی‌آباد · درخونگاه · دروازه قزوین · دروازه دولت · سرپولک · سنگلج · صابون‌پزخانه · عودلاجان · قلعه شهر نو · قنات‌آباد · گار ماشین · گود زنبورک‌خانه · گود عرب‌ها · لاله‌زار
تهران امروزی
شمال
آبک • آجودانیه • احتشامیه • اختیاریه • اُزگُل • اسدآباد • اسلام‌آباد • اقدسیه • الهیه • امام‌زاده قاسم • امانیه • امیرآباد • اوین • باغ شاطر • باغ صبا • باغ فردوس • بهجت‌آباد • پاسداران • پل رومی • پونک • تجریش • جلالیه • جماران • جمال‌آباد • جمشیدیه • چالهرز • چیذر • خوردین • دارآباد • دربند • درکه • دروس • دزاشیب • ده ونک • رحمان‌آباد • رستم‌آباد • زرگنده • زعفرانیه • سامیان • سربند • سعدآباد • سوهانک • سهروردی • سید خندان • صاحبقرانیه • عباس‌آباد • فرحزاد • فرمانیه • فیشرآباد • قزل‌قلعه • قلعه ارامنه • قلهک • قیطریه • کاشانک • کامرانیه • کاوسیه • کوی نصر (گیشا) • گلاب‌دره • محمودیه • منظریه • مهران • میرداماد (داودیه) • نیاوران • ولنجک • ولی عصر • ونک • یوسف‌آباد
شرق
احتسابیه • اراج • اصفهانک • افسریه • تهران‌پارس • تهران‌نو • جوادیه • چهارصددستگاه • حدادیه • حسین‌آباد • حشمتیه • حکیمیه • خاک‌سفید • خاوران • دوشان‌تپه • دولاب • دولت‌آباد (شهرک امام خمینی) • سرخه‌حصار (تهران) • سلیمانیه • شادآباد • شمس‌آباد • شمیران‌نو • شیان • صددستگاه • عباسیه • فرح‌آباد • قاسم‌آباد • قصر فیروزه • قنات کوثر • کاروان • کاظم‌آباد • کالاد • کوهک • کیان‌شهر • لارک • لویزان • مبارک‌آباد • مجیدآباد • مجیدیه • مسگرآباد • مشیریه • نارمک • نظام‌آباد • نیروی‌ هوایی • وحیدیه • هاشم‌آباد
جنوب احمدیه • اسفندیاری • اسماعیل‌آباد • امیریه • باروت‌کوبی • باغ آذری • بریانک • تپه سیف • ترک‌آباد • جوادیه • جوانمرد قصاب • چشمه‌علی • حسن‌آباد • خانی‌آباد • خانی‌آباد نو • خزانه بخارایی • خلازیل (خورآذین) • دولت‌خواه • زهتابی • زورآباد • صالح‌آباد شرقی • صالح‌آباد غربی • عبدالله‌آباد (شهرک رسالت) • عبدل‌آباد • فهیم‌آباد • قلعه‌مرغی • کریم‌آباد • گلشهر • محمودآباد • ملک‌آباد • منصورآباد • منیریه • نازی‌آباد • نعمت‌آباد • وصفنارد • یاخچی‌آباد
شهر ری ابن بابویه • اقدسیه • تقی‌آباد • دولت‌آباد قیصریه • دیلمان • سرتخت • ظهیرآباد • میدان • نفرآباد • ولی‌آباد
غرب
آریاشهر (صادقیه) • آزادشهر • ازگیل‌دره • اکبرآباد • اندیشه شمالی • باغ فیض • پیکان‌شهر • ترک‌آباد • تهرانسر • تهران‌ویلا • جاویدآباد • جنت‌آباد • جی • حسن‌آباد • حصارک • خلیج • دریان‌نو • دهکده المپیک • زِیبادشت • زیبادشتک • زیباشهر • سرآسیاب مهرآباد • سعادت‌آباد • سعیدآباد • سنگ‌چشمه • شادآباد • شهاب‌شهر • شهر زیبا • شهرآرا • شهران • شهرک غرب • ضرابخانه • طرشت • عرب‌آباد • کَن • کهک • گلستان • مرادآباد • مهرآباد • نوروزآباد • وردآورد • وسک • ویلاشهر • یافت‌آباد
شهرک‌ها
۲۲ بهمن · ابوذر · آپادانا · احمد خمینی · آزادی · آزمایش · استاد مطهری · استقلال · آسمان · البرز · المهدی · امام خمینی · امید · امیرالمؤمنین · امیرکبیر · انصار · انقلاب · اکباتان · بستان · بعثت · بوعلی · بهرود · بهمن · پارس · پاس · پاسداران · پرواز · تأمین اجتماعی · تختی · جوادالائمه · چشمه · چیتگر شمالی · خرمنکوب · خودروسازان · دانش · دانشگاه تهران · دریا · دژبان · راه‌آهن · ژاندارمری · سئول · ساحل · سجاد · سجادیه · سرتیپ رسولی · سعیدیه و حمیدیه · سلیمانیه · سینمایی غزالی · شاهد · شاهین · شریعتی · شریف‌آباد · شهرداری · شهید باقری · شهید باهنر · شهید بهشتی · شهید چمران · شهید کمالی · حکیمیه · صاحب‌الزمان · صدرا · صنایع چوب · طالقانی · شهرک غرب · فاطمیه · فجر · فرهنگیان · فلزات · قائم · قدس · کارمندان · کارمندان دولت · کاظمیه · کلاهدوز · کیان‌شهر · گلستان · گلشهر · گل‌ها · لاله · مبعث · محلاتی · مسلمین · مسیح‌آبادی · مطهری · میلاد · نفت · نور · نیروی هوایی · والفجر · وصال · ولی عصر · هما · هواپیمایی کشور
کوی‌ها
۱۷ شهریور · ارم · ارمکان · آزادی · افسریه · الهام · بانک سپه · بیمه · دانشگاه · زینبیه · سازمان برنامه · سیزده آبان · سینا · فراز · فردوس · کیهان · مهرآباد · مکانیر · نوبنیاد · نور

شیراز شهر شعر و شراب

محسن طالبی — Sat, 11 Dec 2010 10:55:37 GMT

وجه تسمیه
در افسانه‌ها آمده‌است که شیراز فرزند تهمورس (از پادشاهان سلسله پیشدادیان) شهر شیراز را تأسیس کرد و نام خود را بدان بخشید. به روایتی دیگر، نام این دیار، شهرراز بوده که به اختصار شهر از و شیراز خوانده شده‌است. در حالی که بر اساس تحقیقات تدسکو شیراز به معنای مرکز انگور خوب است،[۴] ابن حوقل، جغرافی دان مسلمان قرن چهارم هجری، علت نامگذاری شیراز شباهت این سرزمین به اندرون شیر می‌داند، چرا که به قول او عموماً خواربار نواحی دیگر بدانجا حمل می‌شد و از آنجا چیزی به جایی نمی‌بردند. و بالاخره بنا به نوشته کتاب صورالاقالیم، از جهت وجود دام‌های بسیار در دشت شیراز، آنجا را "شیرساز" نامیده‌اند.باری، بیش از هر چیز نام زیبا و سحرانگیز شیراز که واژه‌ای فارسی است، بهترین گواه بر این باور است که برخلاف پندار پاره‌ای از جغرافی دانان مسلمان، تأسیس این شهر به قرن‌ها قبل از ورود اسلام به ایران باز می‌گردد.

علاوه بر آنچه گفته شد، کاوش‌های باستان شناسی در تخت جمشید، به سرپرستی کامرون در سال 1314 ه.ش، به پیدایش خشت نبشته‌هایی انجامید که بر روی چند فقره از آنها نام شیراز مشخص بود. بدین ترتیب می‌توان احتمال داد، این وادی که در عهد رونق تخت جمشید، آبادی کوچکی بیش نبوده‌است، بعد از انهدام پایتخت هخامنشیان، سمندروار از دل خاکستر آن دیار برپا خاسته‌است.

تاریخ
شهر شیراز یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران (یکی از شش شهر اصلی تاریخی معروف ایران یعنی شیراز، اصفهان، کرمان، یزد، تبریز و کرمانشاه) و جهان بوده و قدمتی بالغ بر ۴۰۰۰ سال دارد.این شهر در حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح محل استقرار بزرگترین امپراطوری جهان بوده‌است.

امارات مدعی ابو علی سینا شد

محسن طالبی — Fri, 10 Dec 2010 14:33:07 GMT

بعد از مدعی شدن برای نام جعلی خلیج عرب حالا نوبت به ابوعلی سینا رسید.....؟

پس از آن که افغان‌ها نام ابوعلی سینا، حکیم نامدار ایرانی را با پسوند «بلخی» بر یکی از خیابان‌های کابل گذاشتند، این بار اماراتی‌ها نیز مدعی این دانشمند جهان اسلام شده و نام او را به‌عنوان یک دانشمند عرب، بر ربات ساخت خود نهاده‌اند.
پایگاه اطلاع‌رسانی گلف‌نیوز که بر اخبار کشورهای عرب حوزه‌ی خلیج فارس متمرکز است، چند روز پیش با انتشار خبری درباره نوآوری دانشمندان اماراتی نوشت: «نام ابوعلی سینا دانشمند عرب به‌عنوان نام ربات ساخت امارات انتخاب می شود».
با این وصف، پس از ترکیه که به استناد مدفن مولانا، تمام تلاش خود را برای تصاحب او به کار گرفته و می‌گیرد، حالا نوبت اماراتی‌هاست که به استناد نوشته‌های عربی شیخ‌الرییس، او را عرب معرفی کنند...
به‌زعم بسیاری از فرهنگ‌دوستان و اهالی مطالعات فرهنگی، واژگان پارسی که هر یک چون الماسی در کنار بیان فصیح زبان عربی جای گرفته‌اند نشانه‌های بسیاری از درهم‌آمیختگی فرهنگ دو قوم همجوار با هم را بازگو می‌کنند.
اما قطعاً درآمیختگی واژگان فارسی در کتب و متون عربی، آن‌ها را به نسخه‌ای فارسی تبدیل نمی‌کند همانگونه که شعر حافظ و سعدی با عبارات عربی تبدیل به شعر عرب نشده است. حالا چه ‌طور است ابوعلی‌سینا با نگارش کتابی عربی، دانشمندی عرب به‌حساب می‌آید؟! لابد ما هم می‌توانیم مدعی شویم اقبال لاهوری اهل همین رزن خودمان است.
ابن‌سینا از پدری بلخی عبدالله نام و مادری بخارایی به ‌نام ستاره در قریه خورمیثن، میانه‌ی راه‌ بلخ و بخارا که همگی در آن روزگار بخشی از خاک ایران زمین و ملک خراسان بودند، چشم به جهان گشود؛ دنیای را شیفته و شیدای علم و اندیشه خود کرد و در همدان نقاب خاک به دیده برکشید.
اما مولانا و ابوعلی‌سینا و خیام و شیخ حسن خرقانی تنها متعلق به این جغرافیای تنگ نیستند، آن‌ها متعلق به همه بشریت‌اند و هرکسی سهم خود را از این سفره برمی‌دارد، با این حال خدا را شکر که شیخ‌الرییس جنازه‌اش نزد ماست، قبرش هم مشکوک نیست، سندی هم در این هزار سال به‌دست نیامده که او حوالی اُکراین مرده باشد و مهم‌تر از همه نشنال‌جیوگرافی هم هیچ همدان دیگری جز همین همدان ما که غار علیصدر و کوه الوند دارد، ثبت نکرده است تا سایرین هم به‌فکر تصاحب آن باشند.
آفتاب آمد دلیل آفتاب. دیگر بیش از این چه می‌توان گفت جز توضیح واضحات، این که این مرد خراسانی در سن 58 سالگی و در عهد سامانیان دارفانی را وداع گفت، این که او چنان به عربی تسلط داشت و این زبان را در کودکی چنان آموخته بود که فصیح‌تر از هر عرب‌زبانی می‌نوشت و حرف می‌زد، با این همه عشق او به زبان ملی‌اش چنان بود که در نوشته‌های خود به فارسی نهایت دقت را به‌کار می‌برد تا پیراستگی آن را مخدوش نکند.
هرگز ننوشت مثلث و نوشت «سه‌سو» هرگز ننوشت ضلع و نوشت «پهلو» هرگز ننوشت ماهیت و نوشت «چیز» و هرگز ننوشت ناطق بلکه نوشت «گویا».
بگذریم، با این حرف‌ها نه از ایرانی‌ بودن شیخ دفاع کرده‌ایم و نه چیزی غیر از آن را مخدوش. او قامتی به بلندای تاریخ دارد و تاریخی به عظمت ایران.

خلیج همیشه فارس

محسن طالبی — Fri, 10 Dec 2010 14:22:30 GMT

داریوش خلیج فارس را دریای پارس نام نهاد

بیش از 2 هزار سال پیش، آن هنگام که داریوش بزرگ، کانال داریوش را که بعدها به سوئز مشهور شد،ساخت، به یادگار کتیبه‌ای در آنجا نصب کرد.این سند قدیمی‌ترین سند در دنیاست که نام خلیج فارس را در خود جای داده است. این کتیبه اکنون در موزه لوور نگهداری می‌شود.
کتیبه کانال سوئز یکی از مهم‌ترین اسنادی است که نام خلیج فارس در آن با ظرافت تمام ذکر شده است.
این کتیبه که به صراحت فرمان داریوش بزرگ را در حفر کانال سوئز بیان می‌کند، 12 سطر دارد و به زبان فارسی باستان نوشته شده است.
سطر اول تا چهارم این کتیبه به ستایش اهورامزدا اختصاص دارد و در سطر چهارم توصیف سرزمین پهناور بزرگی به میان آمده که داریوش، شاه آن است.
در سطر هفتم کتیبه از زبان داریوش آمده است(می‌گوید داریوش شاه، من پارسی‌ام، از پارس، مصر را گرفتم، من دستور دادم این جویبار (کانال) را کندند از سوی رود پیرآوه (پرآب = نیل) که در مصر جاری است، که به سوی دریای پارس می‌رود، سپس من این جویبار را دستور دادم کندن و آنچنان که دستور دادم کنده شد و ناوگان از اینجا، یعنی از مصر به آن سوی، یعنی پارس حرکت کردند آنچنان که مرا کام بود).
در سطر دهم این کتیبه با عبارت "ابی دریه تیه هچاپارسا اَئی‌تی" به صراحت به نام دریای پارس اشاره کرده و هیچ شکی وجود ندارد، آب‌هایی که اکنون خلیج فارس نام دارد آن زمان دریای پارس قلمداد می‌شده‌اند.»
خلیج فارس یا همان دریایی که به دستور داریوش دریای پارس نامش نهاده بودند، نامی است به جای مانده از کهن‌ترین منابع. منابعی که از سده‌های قبل از میلاد سر بر آورده و با پارس، نام سرزمین ملت ایران عجین شده است.
خلیج فارس دریای کم عمق نیمه بسته‌ای است، با مساحت 240 هزار کیلومتر مربع که در جنوب غربی قاره آسیا و در جنوب ایران قرار دارد.
زمین‌شناسان عقیده دارند که در حدود 500 هزار سال پیش، صورت اولیه خلیج فارس در کنار دشت‌های جنوبی ایران تشکیل شد و به مرور زمان بر اثر تغییر و تحول در ساختار درونی و بیرونی زمین، شکل ثابت کنونی خود را یافت.
قدمت خلیج فارس با همین نام آنچنان دیرینه است که عده‌ای عقیده دارند خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا مبدا پیدایی نوع بشر است.
نخستین بار یونانی‌ها خلیج فارس را "پرسیکوس سینوس" نامیدند که همان خلیج فارس معنا می‌دهد.
از آنجا که این نام برای اولین بار در منابع معتبر تاریخ توسط غیر ایرانیان نوشته شده است هیچگونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد.
"استرابن"، جغرافی‌دان قرن اول میلادی، نیز به کرات در کتاب خود از خلیج فارس نام برده است.
او محل سکونت اعراب را بین دریای سرخ و خلیج فارس عنوان می‌کند.
همچنین "فلادیوس آریانوس" مورخ دیگر یونانی در کتاب تاریخ سفرهای جنگی اسکندر از این خلیج به نام «پرسیکون کیت» که چیزی جز خلیج فارس نیست نام می‌برد.

خرید مبلمان و دیگر مصنوعات چوبی

محسن طالبی — Wed, 08 Dec 2010 18:15:59 GMT

سلام تو این قسمت میخوام شما را با انواع کلاسهای مبلمان اشنا کنم:

١-مبلمان راحتی:که خود شامل راحتی تمام بارچه"مبلمان دسته چوبی وانواع مبلمان مدل ال میباشد.

٢-مبلمان استیل. (مبلمان راحتی معمولا بدون میز است اما دسته چوبی ها و استیل ها دارای میز میباشد)

البته در زمان خرید رنگ و نوع چرم و بارچه به انتخاب شما قابل تغییر است و یک نکته مهم که در خرید میتواند شما را یاری کند این است که هرچه نشیمن یک مبل صفت تر باشد مبلمان به مرور زمان کمتر تغییر و دچار افت خواهد شد.

بطور معمول دسته چوبی ها دارای یک میز ویک عسلی در ست هفت نفره میباشد.

مبلمان استیل نیز دارای یک میز و دو عسلی در ست نه نفره میباشد.

شما میتوانید سوالات خود را از طریق ایمیل به ادرس mohsentalebi59@yahoo.com مطرح و حداکثر ظرف مدت 48 ساعت جواب خود را دریافت نمایید.

کریم خان زند

محسن طالبی — Wed, 08 Dec 2010 10:47:28 GMT

با سلام به همه دوستداران فرهنگ و هنر این مرز و بوم:اوایل سال ٨٩ بود که برای چند روزی به شیراز سفر کردم. در اونجا خیلی از مردم بر این باور هستند که چون کریم خان شیراز رو مقر حکومت قرار داده خود او هم اصالتا شیرازی است. اما همه این را میدانیم که این مرد بزرگ یلی از دیار شیر مردان لرستان بوده است و هنوز هم طایفه ای بزرگ از خاندان زند در شهر ملایر و شهرهای اطراف ان ساکن و در حال زندگی هستند البته حضور طایفه زند در ملایر به سالهای بسیار دورتر از زمان حکومت کریم خان برمیگردد. حتی در سالهای اخیر برخی از دوستداران این اب و خاک بر این امر اصرار داشتند که استانی با نام استان زند تاسیس گردد که شامل شهرستانهای ملایر-نهاوند-بروجرد-توره و اشترنیان باشد. و شهرستان ملایر را به عنوان مرکز این استان قرار دهند.